SPAT merkt op

Dit was de week: vermist en gevonden

“Lieverd, ik ga de wei in. Tot vanavond!”
– Ben je voor het avondeten thuis?
“Dat moet lukken”
– Zal ik anders eens een keer meegaan?
“Ach, Francine, je zult er niks aan vinden”
– De kinderen zijn nu oud genoeg. Wat is er op tegen?
“Goed, wat je wilt. Kleed je goed aan, ik wacht buiten”

Het is zomer in het jaar 1942. Terwijl Duitsland tegen alles en iedereen vecht voor een alleenheerschappij, de wereld in brand staat en de gewone burger geen nazisme of antinazisme, maar vooral angst en honger voelt, besluit het Zwitserse echtpaar Marcelin en Francine Dumoulin haar koeien in de Alpen te melken. Marcelin doet dit al sinds hij zich kan herinneren, maar zijn vrouw gaat vandaag voor het eerst mee – tijdens het dragen, baren en opvoeden van zeven kinderen was zij hiervoor altijd te zwak of te druk. Tot straks; het is goed mogelijk dat dit de laatste twee woorden zijn die de ouders hun kinderen toespraken. Maar ‘straks’ kwam pas 75 jaar later.

Deze week greep mij het nieuws over de vondst van een 75 jaar geleden vermist opgegeven echtpaar bij een Zwitserse skilift aan. Het arbeidersstel – hij was schoenmaker en zij lerares – deed wat het moest doen in de oorlog: hard werken om ervoor te zorgen dat de kinderen een voor zover mogelijk onbezorgde jeugd genoten. Maar nadat de twee vermoedelijk werden verrast door een lawine en nooit terugkeerden, werd hun kroost in verschillende pleegfamilies geplaatst en vroeg zich tientallen jaren af: waar zijn papa en mama?

Als kind ben je gebaat bij een aai over je bol, een schouderklopje na een goede prestatie of juist een enorme schop onder je reet bij grove fouten. Het jongetje uit een andere vermissing waarover ik dit weekend las, was vooral bang voor dat laatste. Een 10-jarig ventje uit Noord-Duitsland nam gisteren de trein naar Basel, omdat hij niet thuis durfde te komen met een slecht rapport. Ik kan me niet voorstellen hoe zo’n klein mannetje in slechts tien levensjaren een dusdanig besef van wanhoop heeft weten te ontwikkelen waardoor ie op eigen houtje een treinkaartje koopt en écht naar het buitenland reist. Gelukkig voor hem en zijn ouders pakte een oplettende conducteur de doerak bij z’n kraag en gaf ‘m aan bij de Polizei.

Twee gelukkige vondsten deze week in Zwitserland, dus. En dat terwijl wij in Nederland nog steeds wachten op dé vondst van het jaar: een nieuw kabinet. Deze week staakten de leiders van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie de onderhandelingen voor een korte zomervakantie. Alhoewel er op het thema migratie, waarop de ChristenUnie flexibeler blijkt dan GroenLinks, enige overeenstemming lijkt te groeien, zitten vooral Pechtold en Segers elkaar nog dwars op morele, “niet-materiële” kwesties. Daardoor lijkt kabinet Rutte III nog ver weg.

En zolang de formatie blijft voortkabbelen en er geen échte bruggen geslagen worden, zijn nieuwe verkiezingen dit najaar nog steeds mogelijk. Het ‘motorblok’, bestaande uit VVD, CDA en D66, zal de kiezer dan om een meerderheid vragen. Maar of daar draagvlak voor is, valt zeer te betwijfelen. Uit de laatste peiling van Maurice de Hond blijkt dat de drie partijen samen goed zijn voor 69 zetels. Vooral nieuwkomer Forum voor Democratie snoept virtuele zetels op bij de gevestigde partijen.

De inmiddels 79-jarige dochter van het teruggevonden Zwitserse echtpaar vertelde in een interview met de krant Le Mentin dat zij op de begrafenis geen zwart zal dragen, maar wit: wit als symbool voor de hoop die de kinderen altijd bleven houden. Ik stel voor dat de heren en dames politici dit voorbeeld in augustus, als zij vol goede moed en met een strakke tan-line terugkeren aan de formatietafel, volgen. Al was het maar omdat de politieke nieuwsredacties en formatie-watchers dan in élk geval iets te melden hebben.

 

In de rubriek Dit Was De Week blikt deze zomer elke zondag een SPAT-redacteur terug op opvallende nieuwsberichten uit de afgelopen week. Waar praatte Nederland over bij de koffieautomaat óf juist niet? Wat was er bizar, geestig en opmerkelijk? Wat mag je écht niet gemist hebben? Kortom: een hapklare terugblik op opmerkelijk nieuws met een tintje opinie.